Kamboçya'da sunucusu olan VPN'ler

Ağ geçidine bağlanan telekomünikasyon işletmecileri, kullanıcılarından başvuru yapmalarını ve açık kimlik bilgileri sunmalarını istemelidir (12. madde). Yükümlülüklerini yerine getirmeyen bir ağ geçidi işletmecisinin lisansı kısıtlanabilir, askıya alınabilir veya iptal edilebilir; hesabı dondurulabilir ya da para cezası uygulanabilir (16. madde).

LICADHO’nun aktardığı şekliyle, 2015 tarihli Telekomünikasyon Yasası’nın 6. maddesi, sektörde yer alan tüm işletmecilerin ve kişilerin telekomünikasyon hizmet verilerini Bakanlığa vermesini gerektiriyor. Kamboçya’nın UNODC elektronik kanıt bilgi formundaki kaydına göre, elektronik veriler için zorunlu bir saklama süresi belirleyen özel bir yasal hüküm bulunmuyor. Bu iki düzenlemeden herhangi birinin VPN işletmecisine uygulanıp uygulanmadığı kanıtlanmış değil.

Alt kararname, ağ geçidi işletmecilerine yetkililerle iş birliği yaparak “ulusal geliri, güvenliği, kamu düzenini, onuru, kültürü, gelenekleri ve görenekleri olumsuz etkileyen tüm ağ bağlantılarını engelleme ve kesme” talimatı veriyor. LICADHO’nun analizine göre, Telekomünikasyon Yasası’nın 66. maddesi kamu düzenini veya ulusal güvenliği etkileyebilecek telekomünikasyon faaliyetlerini yasaklıyor; 80. madde ise bunun ulusal güvenlikte zafiyete yol açması hâlinde ekipman kurma, yükleme veya kullanma fiilleri için yedi yıldan on beş yıla kadar hapis cezası öngörüyor.

ICJ’nin ve ARTICLE 19’un BM İnsan Hakları Komitesi’ne sunduğu başvurulara göre, Ceza Kanunu Kral’a hakareti (437 bis. madde) bir yıldan beş yıla kadar hapis, iki ila on milyon riel para cezası veya her ikisiyle; bir ağır suç işlemeye ya da toplumsal güvenliği bozmaya doğrudan teşviki (494–495. maddeler) ise altı aydan iki yıla kadar hapis ve bir ila dört milyon riel para cezasıyla cezalandırıyor.

Aynı başvurular, kamu görevlisine hakaret (502. madde) dâhil olmak üzere iftira ve hakareti de (305–310. maddeler) listeliyor. ICJ, yetkililerin gazetecileri, insan hakları savunucularını ve siyasi muhalifleri çevrimiçi ifadeleri nedeniyle tutuklamak, kovuşturmak ve mahkûm etmek için 494. ve 495. maddeleri kapsamlı biçimde kullandığını kaydediyor.

LICADHO’nun 2016 tarihli analizine göre, Telekomünikasyon Yasası tanımlamadığı bir “meşru makamın” onayıyla gizli gözetlemeye izin veriyor (97. madde); aynı analiz, 6. maddenin Bakanlığın kullanıcı verilerini arama emri veya başka bir güvence olmaksızın talep etmesine izin verdiği sonucuna varıyor. Ceza Muhakemesi Kanunu (172. madde), telefon görüşmelerinin ve diğer telekomünikasyon iletişimlerinin kaydedilmesi için iletişim türünü ve süresini belirten bir soruşturma hâkimi kararı gerektiriyor.

Satırların sırası güvenlik puanını ifade eder; bir sunucunun konumu ise öneri değildir.