Arjantin'de sunucusu olan VPN'ler

1563/04 sayılı Kararname yasayı düzenledi; 357/05 sayılı Kararname ise bu kararnameyi yürürlükten kaldırmadan askıya aldı. Yüksek Mahkeme, 24 Şubat 2009’da Halabi davasında, yasanın 1. ve 2. maddeleri ile kararnamenin anayasaya aykırı olduğunu ilan eden hükmü doğruladı; iletişimlerin Anayasa’nın 18. ve 19. maddeleriyle korunan kişisel mahremiyet alanına ait olduğuna hükmetti ve kararın etkisini davacıyla aynı durumdaki tüm kullanıcılara genişletti.

Ley 19.798, artık yalnızca Arjantin Dijital yasası olan Ley 27.078’le çelişmeyen hükümleriyle yürürlüktedir (89. madde). Bir VPN işletmecisinin bu yasa kapsamında bilgi ve iletişim teknolojileri hizmeti sağlayıcısı olup olmadığı kanıtlanmış değildir.

Ley 27.078 uyarınca internet sağlayıcıları, herhangi bir içerik, uygulama, hizmet veya protokolün kullanımını yalnızca mahkeme kararıyla ya da kullanıcının açık talebi üzerine engelleyebilir, müdahale edebilir, bunlara ayrımcılık uygulayabilir veya kullanımlarını kısıtlayabilir (57(a) maddesi). Bu hüküm, erişimin kısıtlama veya engelleme olmaksızın sağlanmasına ilişkin genel güvenceye tabidir (56. madde).

Kamu davasına tabi belirli bir suçla ilgili gerçeğe aykırı suçlama olan iftira ile belirli bir kişiyi kasten onurundan etme veya itibarsızlaştırma, para cezasıyla cezalandırılır (Ceza Kanunu, 109. ve 110. maddeler). Kamu yararına ilişkin konulardaki ifadeler ile iddia niteliği taşımayan ifadeler suç oluşturmaz.

Ley 23.592’nin 3. maddesi uyarınca, ırksal veya dinsel ayrımcılığı haklı göstermeyi ya da teşvik etmeyi amaçlayan ırksal veya dinsel üstünlük fikirlerine dayalı bir örgüte katılmak veya bu fikirlerin propagandasını yapmak, bir aydan üç yıla kadar hapis cezasını gerektirir. Aynı ceza, herhangi bir araçla kişileri ırkı, dini, milliyeti veya siyasi fikirleri nedeniyle zulme ya da nefrete uğramaya teşvik eden veya kışkırtan herkese uygulanır.

Ley 27.078’in 5. maddesi uyarınca, bilgi ve iletişim teknolojileri aracılığıyla gerçekleştirilen iletişimler ile bunlarla bağlantılı trafik verileri dokunulmazdır; bunların dinlenmesi, kaydedilmesi ve incelenmesi yalnızca yetkili bir hâkimin talebi üzerine yapılabilir.

15 Temmuz 2024’te çıkarılan ve 16 Temmuz’da yayımlanan 614/2024 sayılı zorunluluk ve aciliyet kararnamesi, ulusal istihbarat yasası olan Ley 25.520’yi değiştirdi. İstihbarat Müsteşarı ile istihbarat kurumlarının merkezi olmayan birimlerinin başkanlarına yapılan atamalar, Kongre İstihbarat Kurumları ve Faaliyetlerini Denetleme İki Meclisli Komisyonuna bildirilmelidir. Satırların sırası güvenlik puanına göredir; bir sunucunun çıkış noktası bir öneri değildir.