Endonezya'da sunucusu olan VPN'ler

İşletmeciler, denetim amacıyla bakanlıklara sistemlerine ve verilerine, yaptırım amacıyla da kolluk kuvvetlerine erişim sağlamak zorunda (21. madde); buna Endonezya’daki kişiler veya kuruluşlarla ilgili yurt dışında tutulan veriler de dahil (34. madde). Resmi talep üzerine işletmeci, trafik verilerini ve abone bilgilerini beş takvim günü içinde sağlıyor (36–37. maddeler). Yönetmelik herhangi bir saklama süresi belirtmiyor. Bir VPN işletmecisinin kapsamına girip girmediği kanıtlanmış değil.

Kayıt olmayan sistemlere erişim kesiliyor (7(2). madde). İşletmeciler, yasayı ihlal eden, kamu düzenini bozan veya yasaklı içeriğe nasıl erişileceğini açıklayan içerikleri sistemlerinde bulundurmamak zorunda (9(4). madde). Bu içerikleri bir emrin tebliğinden itibaren 24 saat içinde, terörizm, çocuk pornografisi veya kamu düzenini bozan içerik söz konusuysa dört saat içinde kaldırmaları gerekiyor; aksi halde bakan, sistemin tamamına erişimi kesebilir veya internet sağlayıcılarına bunu yaptırabilir (14–16. maddeler).

2024 tarihli 1 sayılı Kanun ile değiştirilen Elektronik Bilgi ve İşlemler Kanunu, hükümete hukuka aykırı içeriğe erişimi kesme veya işletmecilere bunu yaptırma yetkisi veriyor (40(2b). madde).

Ceza Kanunu (2023 tarihli 1 sayılı Kanun; 2 Ocak 2026’dan beri yürürlükte), kabul edildiği şekliyle, kamuya açık biçimde gösterilen yazı veya görüntülerle hakareti bir yıl altı aya kadar hapis veya 50 milyon Rp’ye kadar para cezasıyla cezalandırıyor; bilgi teknolojisi kullanıldığında ceza üçte bir oranında artırılıyor ve yalnızca mağdurun şikâyeti üzerine uygulanıyor (433, 440 ve 441. maddeler).

Irk, milliyet, etnik köken, renk, cinsiyet veya engellilik temelinde bir nüfus grubuna karşı düşmanlık, nefret veya küçümsemenin kamuya açık biçimde ifade edilmesi, üç yıla kadar hapis veya 200 milyon Rp’ye kadar para cezası gerektiriyor (242. madde). Bu tür ifadelerin bilgi teknolojisi yoluyla yayılması ve bunun sonucunda şiddet doğması halinde ceza dört yıla kadar hapis (243. madde).

2024 tarihli 1 sayılı Kanun, bu suçlara ilişkin maddelerinin yalnızca Ceza Kanunu yürürlüğe girene kadar uygulanmasını sağladı (II. madde); Kanun’un 622. maddesi de diğer hükümlerin yanı sıra 2008 tarihli kanunun 27(1), 27(3) ve 28(2). maddelerini yürürlükten kaldırıyor. Abone bilgileri, 2020 tarihli yönetmeliğin 36. maddesi uyarınca kolluk kuvvetlerine veriliyor.

Anayasa Mahkemesi, 7 Eylül 2016 tarihli 20/PUU-XIV/2016 sayılı kararında, iletişimin dinlenmesinin yalnızca bir kanun uyarınca yapılabileceğine, usulünün özel bir kanunda düzenlenmesi gerektiğine ve bir makamın denetim yapabilmesi için mahkeme izni bulunması gerektiğine hükmetti. Bu usul kanununun bulunmadığını tespit eden Mahkeme, iletişimin dinlenmesinden elde edilen elektronik delilin yalnızca kolluk kuvvetleri, savcılar veya bir kanunun belirlediği diğer makamların talebi üzerine, kanunların uygulanması amacıyla toplanmışsa geçerli sayılacağına karar verdi.

2020 tarihli yönetmelik uyarınca iletişim içeriği ve belirli kişisel veriler için bölge mahkemesi başkanının emri gerekiyor (36(4)–(5). maddeler); verilere erişim, en az iki yıl hapis cezası gerektiren suçlarla sınırlı ve sistem erişimi beş yıl veya daha fazla hapis cezası gerektiren suçlarda ya da iki ila beş yıl hapis cezası gerektiren suçlarda bölge mahkemesi emrine bağlı (32–33. maddeler). Satırların sırası güvenlik puanıdır ve bir sunucunun konumu öneri değildir.